طوایف ساکن در گروس از نژاد کردها و از قبایل مشهور آنان می باشند.کردها بزرگترین و قدیمی ترین قبایل بزرگ آریایی سرزمین ایران هستند که در نواحی کوهستانی غرب ایران از دیرباز سکونت گزیده و با تشکیل سلسله ی پادشاهی ماد تمام خلق های ایران را زیر چتر و کلمه ی واحدی به نام ایران درآورده اند و در طول قرون و اعصار به وجه شایسته ای در مقابل جزر و مد حوادث در حفظ و اشاعه ی میراث گران بهای فرهنگی و بروز ملیت خود کامیاب شده و رشادت و سلحشوری خود را در سینه ی تاریخ به ثبت رسانده اند. گزنفون مورخ و سردار مشهور یونانی می گوید کردها مردم بسیار رشید و دلاوری می باشند. و آقای توحیدی به نقل از استاد رشید یاسمی آورده است.
(( آثار قدیم و اسناد جدید از آغاز عهد تاریخی ایران تا این ایام همه گواه بزرگواری و دلیری و ثبات قدم و سایر صفات پسندیده قوم کرد است که در چهار موجه ی حوادث و جزر و مد ایام فتوری و تغییری در آن راه نیافته است و از روزگار اردشیر ساسانی تا قرن حاضر پیوسته این قوم همان دلیری و شهامت را نشان داده اند و با سخت ترین حوادث نبرد کرده اند و به علت خوی و خصلت اعتراض امیز خود به مصادر ظلم و فساد و قدرت های امپریالیست همواره مورد جور و شکنجه و قتل و کشتار قرار گرفته اند. اردشیر ساسانی ( نخستین پادشاه ساسانی ) با اینکه خود از سوی مادر تژاد کرد داشت مع الوصف در قلع و قمع کردها از هیچ کوششی فرو گذار نکرد. چرا که هر حکومتی که روی کار می آمد کردها آزاده خوی را در مقابل خود می یافت. و در جای دیگر می اورد که: (( ... باید اعتراف کنیم که قبایل کرد بهتر و بیشتر از سایر اقوام ایرانی نژاد به حفظ بساری از آداب و مراسم و عادات ایرانی موفق گردیده و خیلی کمتر از قبایل دیگر دچار تحول شده اند. ))

امروزه کردها در بیشتر نقاط جهان پراکنده اند و مهمترین مرکز سکونت آنان در ایران: استان های کردستان، کرمانشاه، آذربایجان غربی، ایلام و مازندران، گیلان و استان مرکزی، قزوین و زنجان، خراسان و خاش و در خارج از ایران ترکیه ، عراق، شوروی، سوریه، مصر، هندوستان، افغانستان، و پاکستان می باشد.

از زمان هخامنشان در میان طوایف چادرنشین فارس، به نام کرد بر می خوریم، کرد

در ریشه یونای وهم فرانسوی به معنی چراننده است و شگفت تر اینکه در زبان فارسی هم کرد را به معنی گله چران بکار برده اند و طبیعی هم هست، زیرا کلمه چادرنشینان همیشه گله دار بوده اند. پس کردها کسانی بوده اند که همیشه برای یافتن چراگاه مهاجرت می کرده و قشلاق و ییلاق می نمودند. طوایف ساکن در گروس نیز از همین کردها بوده اند که گله دار بوده، و بهصورت چادرنشینی زندگی کرده اند تا اینکه کم کم در گروس ساکن می گردند.

طوایف و ایل های مشهور در گروس

1- طایفه سیاه منصور

2- طایفه گروس و کبودوند گروس

3- طایفه کرانی

4- طایفه بایندورترکام گروس

5- طایفه ی خواجه وند

6- طایفه افشار

7- طایفه امیرانی

8- طایفه چله میران ( چل امیران ) یا چهل امیرانی

9- خدادبیگی های حلوایی

10- یهودیان (کلیمیان)

11- طایفه ی مندمی

12- طایفه ی شیخ اسماعیلی

13- طایفه ی امیر علایی ها و رضایی ها

14- طایفه ی دراجی

15- طایفه ی بور که ای

16- طایفه وکیلی ها

17- طایف سادات گروس

18- طایفه ی اردلان