رود قمچقای: در بخش سیاه منصور، رودخانه مزبور از کوههای چیچلکو سرچشمه گرفته و در بخش توپ آغاج به رئدخانه قزل اوزل می ریزد.

رود شوره: که به خاطر داشتن رسوبات گچ و نمک طعام به این اسم نامگذاری شده، از مناطق پنجه بالا و نوبهار سرچشمه گرفته و به قزل اوزن میریزد.

چم درویش خاکی: قسمت مهمی از دهستان نجف آباد را سیراب کرده و در روستای درویش خاکی در شاخه واحدی ، ناهمواریهای چین خورده و آهکی را شکافته و با دره ای تنگ و آبدار به قزل اوزن میریزد.

رود کوه زن: سرچشمه این رودخانه دامنه شمالی کوه سپه سالار و دامنه ی شرقی کوه زرنیخ در شمال غربی شهرستان بیجار است، شاخه های اولیه به شکل قوسی، کوه خرداش را دور زده و در جهت جنوب شرقی پس از اتصال شعبه های کوچکتری  از ارتفاعات مجاور در محل روستای نور محمد و شاخه دیگری از مغرب دریافت می دارد.

ادامه این رودخانه به سمت جنوب شرقی رسوبات جوش سنگی را شکافته و از شمال و جنوب به ترتیب از که های شاهنشین و نورعین- در جنوب کوه خرداش- شعبه های دیگری به آن پیوسته و از روستای خلیفه قشلاق به بعد دارای بستری پهن و آبرفتی است.این رود در مغرب روستای جیران به شعبه مهم قاوشقچای متصل می شود و سرانجام به قزل اوزن می ریزد.

رود قاوشق چای: با حوضه ی آبگیر وسیع تری در مغرب و جنوب رود کوه زن جریان دارد. شعبه های این رودخانه در نواحی سرچشمه اسامی متعددی دارد که بیشتر به نام روستاهای مجاور آنها خوانده می شود. آب باران و ذوب برف ارتفاعات شمال غربی و مغرب شهرستان بیجاردر دو شعبه اصلی متمرکز شده و سپس در شرق کوه ناصرآباد ( دهستان جعفرآباد ) به هم متصل میشوند.

سرچشمه شعبه شمالی کوه زرنیخ و سرچشمه شاخه جنوبی به ترتیب از شمال به کوههای گوهر بلاغی، ایوب انصار، قره توره و حتی شاخه ای از هوه توی شرقی است.این رودخانه دره ای گودتر از کوه زن دارد و در جهت غربی – شرقی در مغرب روستای جیران به کوه زن می پیوندد، سرانجام به قزل اوزن میریزد. به طور کلی دو رودخانه کوه زن و قاوشقچای بعد از به هم پیوست در فاصله کوتاهی در مشرق روستای قجور به قزل اوزن ختم می شود.

چم پشت قلا و چم زاغه قلا: ارتفعات آهکی چین خورده اطراف بیجار و رشته تپه های دگرگونی مشرق کوه حمزه عرب، سرچشمه شعبه های کوچکی است که گاهی پس از اتصال شعبه های بزرگتری به وجود آورده و زمانی به طور موازی و جداگانه جهت شمال شرقی به قزل اوزن میشود.

سیلابهای دامنه ی کوه نقاره کوب در شمال غربی بیجار پس از اتصال به نام چم قامشلو و سیلاب های بادمستان و مهره نگار- در جنوب شهر بیجار – پس از عبور از داخل شهر به نام چم قلا در شمال روستای تابستانی به هم پیوسته و به نام چم قلا پشت قلا پس از روستای قشلاقخانه بع دره ای گود و جداری دیوار مانند در رسوباتس به قزل اوزن می پیوندد.

در مجاور قزل اوزن از شیب جدارها به طور محسوسی کاسته می شود و دارای آب دایمی است.در مشرق این رود سیلاب کوههای حمزه عرب و خوره تاو ( آفتاب گیر ) در مشرق و جنوب شرقی بیجار، پس از اتصال و عبور از روستای زاغه فولاد در حومه روستای قشلاقخانه به قزل اوزن می ریزد.

رودخانه تلوار: این رودخانه از کوههای کلیایی در جنوب دهگلان و پنجه علی و دشت چهاردولی سرچشمه می گیرد و در منطقه قروه با چم شور و رودهای دهگلان به هم پیوسته و به طرف گروس، رو به شمال جاری و در حوزه بیجار با اوزن دره و رود شرکش مخلوط می شود و نهایتا به قزل اوزن می پیوندد.