این طایفه در شمال رود خانه ی قزل اوزن در منطقه ی گروس ساکن و تا حوالی انگوران را تحت پوشش قرار داده بودند و مرکز اصلی آنها،جعفر آباد امروزی دهستان سیاه منصور از توابع بیجار بوده است، و این طایفه از طوایف مشهور دوران صفویه می باشد

 این طایفه در شمال رود خانه ی قزل اوزن در منطقه ی گروس ساکن و تا حوالی انگوران را تحت پوشش قرار داده بودند و مرکز اصلی آنها،جعفر آباد امروزی دهستان سیاه منصور از توابع بیجار بوده است، و این طایفه از طوایف مشهور دوران صفویه می باشد که در ابتدای دوران صفوی حکومت گروس و آذربایجان و مناطقی دیگر از کشوررا بر عهده داشته اند. از جمله: خلیل خان سیاه منصور حاکم نحاس و سیورلق- امام قلی سلطان سیه منصور حاکم اسفراین خراسان- رضا قلی سلطان  سیاه منصور حاکم قلعه ی بست، زمین داوردر قندهار- میرزا قلی سلطان حاکم کرشک و مهمترین شخصیت این طایفه ی، دولتیار سلطان سیاه منصور بوده است که به مقابله با شاه عباس پرداخت و شاه نیز آنان را در مناطق مختلف ایران پراکنده کرد.

اما در ذکر امراء کرد ایران آماده است: ( که عمده ی اکراد ایرانی سه طبقه اند،سیاه منصور،چگنی و زنگنه، و حکایت مشهور است در السنه و افواه مذکور که در اصل ایشان سه برادر بوده اند کهلایت لرستان آمده به روایتی از گوران و اردلان، معزم ملازمت سلاطین ایراناز وطن بیرون آمده اند. ایشان ترقیات کلی روت داده، هر سه برادر به مرتبه ی امارت رسیده و مردمانی که از اطراف و جوانب بر سر رعیت آنها جمع شده، ملقب به اسم ایشان شد.

توجه: از طایفه سیاه منصور گروس، خانواده های قدیمی محمد بیگی های ساکن در جعفر آباد و میدان مظفرخان هستند که خود به دو تیره ی محمدی و جمشیدی تقسیم شده اند و اینان خود را از دلاوران صفویه تا دوران پهلوی بوده اند.